آرشیو اینترنتی یوسف اباذری

بازدیدکننده عزیز این وبلاگ تلاشی است برای تهیه آرشیوی از مطالب اینترنتی مربوط به دکتر یوسف‌علی اباذری، استاد جامعه‌شناسی دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران. این آرشیو اینترنتی صرفاً محلی است برای گردآوری نوشته‌ها و متون مربوط به وی و در انتخاب این مطالب سلیقه خاصی اعمال نمی‌شود. تمام مطالب با ذکر منبع نقل قول می شوند و انتشارشان در این آرشیو به معنی تائید محتوای هیچ یک از آنها نیست. در صورتیکه از مطالب، اخبار یا نوشته های مربوط دکتر یوسف اباذری آگاه می‌شوید، خوشحال می‌شویم که با ارسال لینک آن

درباره یوسف اباذری

 

به نقل از عباس وريج كاظمي (استاديار گروه ارتباطات دانشكده علوم اجتماعي دانشگاه تهران):

يوسف اباذري نزديك بيست سال است كه در دانشگاه تهران تدريس مي‏كند و همينكه از مرز پنجاه سالگي گذشت به من گفت كه چقدر احساس پيري مي‏كند. شايد اين احساس وي ناشي از نوعي زندگي رياضت گرايانه علمي باشد، نوعي تهجد شبانه كه زمان خود را در اختيار مطالعه و تامل قرار داده است. سال 72 كه اولين آشنائي هاي من با او مي‏گذشت در كلاسهاي تئوري او حاضر مي شدم. اباذري در آن زمان صرفا در دوره ليسانس تدريس داشت و دوره فوق ليسانس را در دانشگاه گيلان تدريس مي‏كردند. نظام خشك عقلاني و حضور اساتيد پير مانع از تجلي افكار درخشان او در دانشگاه تهران مي شد. او هنوز پس از سالها فعاليت علمي استاديار است و اين خود نشانه اي بر عدم تعلق وي بر سلسله مراتب ساختگي نظام دانشگاهي است. سلسله مراتبي كه در پي آن صرفا منفعتي چون منزلت و حقوق نهفته است، موقيعتي كه دونپايگان علمي بيشتر درپي‏آنند تا فرهيختگان دانش. آنان با توليد آنچه كه مقاله و كتاب مي‏نامند صرفا در پي ارتقاء موقعيت خود مي‏گردند. اباذري از اين بعد، جامعه شناسي حاشيه‏‏اي است در عين حال به دليل شان علمي، نفوذ بسياري در دانشگاه دارد. حيطه فعاليت علمي او وسيع است(ادبيات و رمان، فلسفه، فرهنگ، سينما و موسيقي ، نقد ادبي ، راونكاوي و جامعه شناسي) اما او همه اينها را در چارچوب جامعه شناسي جاي مي‏دهد.

زماني كوزر درباره جورج زيمل گفته بود كه او وقتي سخنراني مي‏كند با صداي بلند مي‏انديشد،اين جمله در مورد اباذري نيز صادق است. اباذري وقتي صحبت مي‏كند در واقع مي‏انديشد و عمدتا با صداي بلند كه با فاصله نيز شنيده مي شود سخن مي‏گويد. او كمتر مي‏نويسد و به نوشتن فوق العاده حساس است. بسيار مطلب از او در كلاسها جمع آوري شده كه اجازه انتشار نمي‏دهد. براي سخن گفتن و نوشتن سبك خاص خود را دارد. در زندگي او پريشاني و بي‏نظمي موج مي‏زند، گويا خلاقيت با پريشاني در كار او گره خورده است.

به نظر من، اولين استاد جامعه شناسي در دانشگاه تهران است كه علوم اجتماعي را به درستي درك كرده است. درك او از علوم اجتماعي با درك متعارف و شبه پوزيتويستي رايج در ايران تفاوت دارد. او همواره مخالف سرسخت اجراي طرحهاي تحقيقاتي اثباتگرايانه‏اي است كه صرفا براي پركردن جيب جامعه شناسان و پركردن قفسه هاي ادارات ترتيب داده شده است. در آخرين سخنراني كه در جلسه شوراي عمومي انجمن جامعه شناسي داشته است از افتادن جامعه شناسان وبالاخص انجمن جامعه شناسي به دام طرح‏هاي پژوهشي عقيم انتقاد كرده است. او با هرچيزي كه جامعه شناسان در عرف عام از آن استقبال مي‏كنند به مخالفت برمي‏خيزد و هميشه مسيري متفاوت را مي‏پيمايد. اين امر صرفا در مسئله حرفه اي او نمود ندارد در عرصه سياست نيز دركي از اوضاع دارد كه وي را علي‏رغم اتخاذ رويكردي انتقادي به نوعي محافظه كاري سوق مي‏دهد. اباذري هيچگاه از حكومت انتقاد بنياني نمي‏كند بلكه بيشتر طرفداري نوعي اصلاحات آرام است.سنت نظري او جائي بين هرمنوتيك و نظريه‏انتقادي است و به شدت مخالف سرسخت نظريات به اصطلاح پست مدرن است. او روشنفكري است كه برخلاف رويه‏هاي رايج روشنفكري با ايده‏هائي درباب فمنيسم، جهاني شدن و پست مدرنيسم ميانه اي ندارد بلكه همواره از عقلانيت و آنچه كه بنيانهاي مدرنيته نام گرفته است طرفداري مي‏كند.

او شديدا مدافع اتخاذ سنتي مشخص در جامعه شناسي ايران است و خود نيز سعي كرده است دانشجويان خود را بدين كار ترغيب كند. شايد تنها كسي باشد كه حلقه فكري را متاثر از خود در دانشگاه شكل داده باشد. من در كنار دوستان ديگرم يعني خانم هاله لاجوردي، محمد رضائي، شهرام پرستش و نادر اميري با راهنمائي اباذري بود كه درسنت مطالعات فرهنگي گام گذاشتيم. اولين حوزه كاري من جا‏معه‏شناسي دين بود اما اباذري بود كه مرا به حوزه فرهنگ علاقمند كرد، سپس به طور سيستماتيك چند سال مداوم در كنار او آموزش ديدم. ايده رساله دكتري من تحت عنوان زندگي روزمره و مراكز خريد را وي به من پيشنهاد كرده بود و آنچه در مورد خريد نيز در اين وبلاگ آوردم بخشي از رساله دكتري من بود. اباذري قطعا ازدهه هفتاد به بعد، بيشترين تاثير را بر دانشجويان علوم اجتماعي دانشگاه تهران داشته است و اين انكار ناپذير است.

منبع: (در آرشيو فعلي وبلاگ دكتر كاظمي مطالب منتشر شده از خرداد 88 تا امروز ذخيره شده است. به ناچار از بك آپ پست مربوط به دكتر اباذري كه در تاريخ 9 ارديبهشت 1385 توسط دكتر كاظمي نوشته شده است استفاده مي كنم) براي دسترسي به اين پست به اينجا رجوع كنيد.

 

به نقل از سيد علي ناظم زاده (فارغ التحصيل كارشناسي جامعه شناسي از دانشگاه شهيد بهشتي و نويسنده وبلاگ خداي من):

جامعه شناس و استاد دانشگاه تهران است. اطلاعات پراکنده و خوبی در حوزه های مختلف جامعه شناسی، فلسفه ، هرمنوتیک و... دارد و بیشتر در تئوری های جامعه شناختی تبحر دارد تا پژوهش اجتماعی. کتاب خرد جامعه شناسی او ، از کتابهای ارزنده در جامعه شناسی نظری است که به بررسی آرای هابرماس و هایدگر و لوکاچ و... پرداخته است و در مجموع پیوندی است میان فلسفه و جامعه شناسی! او خود در مقدمه کتاب می نویسد: ((جامعه شناسی بینشی است که از دل عقل روشنگری برخاسته است)) . حوزه مطالعاتی اباذری نیز غیر از نظریه های جامعه شناسی، جامعه شناسی ادبیات است که آثار ادبی جهان و اندیشمندان و نویسندگان انقلابی روسی چون مایاکوفسکی و نیز افرادی چون باختین و داستایوسکی را تبیین و تحلیل می کند .


اباذری که در تهران و لندن تحصیل کرده با حضور موثر در حلقه مجله ارغنون راه خویش را از روشنفکران دینی و حلقه کیان جدا کرده است و آثار و افکار وی گهگاه توانسته در جامعه روشنفکری و دانشجویی ایران نقش آفرینی کند. مراد فرهادپور در مصاحبه ای گفته بود که غنی ترین کتابخانه جامعه شناسی در ایران، متعلق به اباذری است. جالب است که در دانشکده علوم اجتماعی تهران، او هم اتاق با دکتر حمید رضا جلایی پوراست و و در چند سال گذشته حضور وی در فعالیت های سیاسی بیشتر شده که حمایت اباذری از دکتر معین و حتی هاشمی رفسنجانی در انتخابات اخیر یکی از آن نمونه هاست. دکتر اباذری با دیدگاه انتقادی به جامعه ایران مینگرد و جامعه ما را دچار عدم بلوغ می داند که در مقاله (قهرجامعه با اصلاحات) به خوبی این مسئله راتحلیل کرده است. وی از کاریزمای خاصی در میان دانشجویان دانشگاه تهران برخوردار است و طرز پوشش او، حضور در کلاس، نمره دادن، سیگار کشیدن، موی سر و نحوه رفتار با دانشجویان از وی شخصیتی متفاوت و محبوب ساخته است. در مجموع دکتر یوسف اباذری را می توان جامعه شناسی خوبی در ایران دانست که در حوزه تئوریک توانسته به موفقیت هایی دست پیدا کند.


  منبع: http://khodayeman.blogfa.com/post-11.aspx

 

به نقل از وبلاگ ارتباط بدون عينك. نويسنده اين وبلاگ پست هاي خود را با اسم كميل سهيلي امضاء مي كند و ظاهراً در دانشكده علوم اجتماعي دانشگاه تهران و رشته ارتباطات تحصيل كرده و يا مشغول به تحصيل است. 

سه شنبه 24 مهر 1386

تا حالا این رو تجربه کردید که استادی داشته باشین که همینکه وارد کلاس بشه پاش رو به میز تکیه بده و همینکه درس رو که یعنی کلاس رو شروع کرد فندکش رو روشن کنه و یه سیگار بزاره کنار لبش و کنار پنجره وایسته و سیگار با سیگار روشن کنه...؟ 
و تمام طول کلاس بچه ها رو به جون هم بندازه و از گفتن هیچ چیزی ابایی نداشته باشه و قبل از گفتن هیچ حرف نسبتا جنسی ای صدبار ببخشید نگه!؟
یوسف اباذری یک استثنا‌ است.استادی که با همه متفاوت است و آنقدر می داند که هر که وارد بحث با او شد از قبل ....اه...فوق العاده است....!
او کوروش را یک قاتل حرفه ای میداند و تمدن بزرگ ایرانی را یک شوخی ژورنالیستی میداند!
از نظر تمدن بزرگ ایرانی یک افسانه است.

 

يكشنبه 20 آبان 1386

این آقای اباذری واقعا برام خیلی جالب شده و یکجورایی داره روم تاثیر میزاره!
این هفته قسمتی از حرفهایی که سر کلاس زد رو با عبارات خودش میگم تا هم شخصیتش بیشتر دستتون بیاد و هم قضاوت کنید و حتما بهم بگید...
گفت که اولا ما جز شعر در هیچ هنر دیگری سنتی نداریم و نه فیلم و تئاتر و نه موسیقی در ایران جایگاه خاصی ندارند(و البته رقص( و باقی قضایا...ّ,د گفت بهترین گفتگوی تمدنها در رختخواب است...!بودجه خرج نکنید اینقدر.هر کدوم از شما بره خارج میتونه بهترین گفتگو رو تو رختخواب با دوست غربیش انجام بده!بعد هم دقیقا با همین تعبیری که خواهم گفت اشاره کرد که ما هی چرت و پرت میگیم که باید توریست بیاریم و ازین حرفا...مگه میشه یکجا توریست بره و جنده خانه را با خودش اونجا نبره!حالا اسمش رو هر چیز دیگه ای که میخوان بزارن!
در نهایت یک سئوال مطرح شد که قراره چند صفحه ای در موردش بنویسیم...این توحش موجود در جامعه ایران راه درمانی داره؟آیا ما میتونیم با فرهنگ درمانش کنیم؟اصلا چطور میبینیدش و باید چه کنیم؟فرهنگ این وسط چه نقشی داره ؟
البته نگین توحش چیه!چون بدیهی است از نظر من توضیح ندادم،کافیه یادی از تاکسیها بکنید!؟

منبع: http://irawood.blogfa.com 

 

+